۱۳۸۳/۱/٢٧
 

 

تو شايد

 

تو شايد

با آن موهاي طلايي و لب هاي کلفت

خوش بخت تري

من به قصه اي هم ذوق مي کنم

حتي اگر

در عکس آخر

من بمانم و حماقتم!

و تا هميشه

موهاي نقره اي ام را دوست تر مي دارم!

چه بهتر که تو نخواهي

چون

قولش را به دخترک بادبادک فروش داده ام!

که

رؤيا مي بافت و دست هايم

 را به باد مي داد.

 

 

 

پويا

آذر 1382

 



۱۳۸۳/۱/۱٥
ميايی

يکی می آيد

دلم می لرزد

يکی می رود

دلم می لرزد

وقتی تو بيايی

ديگر دلی نمانده...

پويا

 

 



۱۳۸۳/۱/٩
...

 

 

 

پريروز بود فکر مي کنم...آره..يکي از دوست هام آمده بود پيشم برام يه نوار "مبنيوس" درست کرده بود که روش شعر نوشته بود اين دو سه روزه اين قدرهي خوندمش که صداي اين روزهام شده صداي اين شعره! شمام يه بار از روش بخونين:

 

 

دل داده ام بر باد؛ بر هــــرچه بادا باد

مجنون تراز ليـلي، شيـرين تر ازفرهاد

اي عشق از آتش اصل و نســـب داري

از تيـــــره دودي، از دودمــــــــان باد

آب از تو توفان شد، خاک از تو خاکستر

از بوي تو آتـش،در جـــــــان باد افتاد

هر قصربي شيرين، چون بيستون ويران

هرکوي بي فرهاد، کاهـــــي بدست باد

هفتاد پشت مــــــا از نسل غــــم بودند

ارث پـــــدر ما را، انــــــــدوه مادر زاد

از خــــاک مــا در باد بــوي تو مي آيد

تنها تــــــــو مي ماني؛ ما مي رويم از ياد


 

اين نوار موبنيوس يه چيريه که آدم را ياد کلاس رياضی ۲دکتر شهشهانی می اندازد...پس چيزه خوبيه!

و بگم اين شعر هم ماله آقای قيصرامين پور ه!

الهه



۱۳۸۳/۱/٤
سال نو مبارک

 

 

 

 

   

در دشت دیدم

            بلبلان  نوروزخوان شدند... 

                      گل را دیدی به او غنچه بهاریه می دهد؟!

در کوهساران دیدم

             رود نوروز خوان شده است

                              و از کوه بهاریه می خواهد؟

 

زمین هم مست مست نوروز خوانی می کند می شنوی سرود "باد" می خواند؛

                                                                                         و بهار را بهاریه می گیرد.

 

 

 

بهار خوبی داشته باشید.

الهه