۱۳۸٦/۱/٢٦
چندتا comment واسه زندگی به خودم!

 

 

G         آدم باشم اگه زحمتی نیست! روی آدم ها اونجوری که هستند قضاوت کنم نه اونجوری که خودم فکر می کنم.

 

G         توی قانون زندگی من کسی بخاطر بچه باباش بودن تحسین نمی شه و کسی به خاطر بچه باباش بودن تحقیر نمیشه!

 

G         باید یادم بماند که وقتی طناب رو بیشتر و بیشتر بکشم تنگ تر و تنگ تر می کنمش یعنی بعدش خفه میشه اصلاً خنده نداره! (نگاه کنید به خفگی)

 

G         اونی رو که بیشتر دوست دارم براش زندانبان بهتری نباشم! (نگاه کنید به همان)

 

G         اگر اونی که دوستش دارم اونی بکنمش که خودم می خوام  و نه اونی که هست بپذیرم، در واقع با دستای خودم اونی که دوست داشتم کشتم فقط واسه اینکه تصور خودم را واقعی کنم!

 

G         خط قرمزی واسه نفس کشیدن و پلک زدن وجود نداره!

 

G         آدم ها حق دارند وقتی بیدارند چشماشونو باز نگه دارند حتی اگه من دوستشون داشته باشم!

 

G         آدم ها مجبور نیستند وقتی از غورت دادن بغضشان ناامید میشن، با اضطراب بپرسن بوی پیاز می آد؟ چون من می فهمم گریه کردن بچگی نیست؛ گریه نکردن مردانگی نیست. حق آدم هاست و یه نعمت است!

 

 

 

 

 

الهه

 

8فروردین 1386

 

2 بامداد