۱۳۸٦/۱۱/٥
در قند هندوانه

اسم کتابی که گفته بودم داشتم می خوندم «در قند هندوانه» بود. آخرش که تموم شد به خل بازی هایش عادت کرده بودم و الآن دلم براشون تنگ شده! کتاب خاصی بود. به همه نه ولی به آدم های مدل خودم توصیه می کنم تجربه اش کنند. کتاب ماجرا از زبون به آدم (؟) بدون اسم است و همه چیز رو ساده روایت می کنه. اینقدر همه چیز رو ساده میگه که آدم فکر می کنه زندگی یعنی میشه این جوری دیده بشه. بعد یه جاهایی هم به مسئله پیش پا افتاده واسه اهالی سرزمینشون چنان مهم است که آدم خنده اش میگیره و میگه مشغولیت میشه اینهمه ساده باشه. خلاصه از این تضادهای بین این دنیا و دنیای خودمون میشه یه چیزهایی یاد گرفت و یه تفریح هایی کرد.

الهه

۵ بهمن ۱۳۸۶