۱۳۸٧/٦/٢٥
En guard!

سه رشته شمشیر بازی عبارتند از فلوره ، اپه و سابر که هر رشته اسلحه اش هم اسم خودشه.

در اسلحه فلوره هدف نیم تنه بالای حریف است بدون دست ها و سر. و باید بتونید به این قسمت که لباسی داره که دارای از بافت فلزیست ضربه ای معادل 500 گرم نیرو با نوک شمشیر وارد کنید تا چراغ رنگی (سبز یا قرمز) برایتون روشن بشه. البته اوضاع این همه پیچیده نیست و کافی است شروع کنین به بازی اعمال ناخودآگاه آدم این طوریه که درست دفاع می کنه و درست حمله می کنه ولی تکنیک ها و تاکتیک هایی هست که کیفیت این کار رو بالا می بره. توی فلوره می گویند سرعت عمل خیلی مهم است. اونی که زود تر ضربه زد امتیاز نمی گیره اونی امتیاز می گیره که به موقع و سریع تر عکس العمل نشون میده. تجربه نشون داده آدم های فرز و ریزه میزه توی فلوره موفق ترند.

foil fencers

اپه رشته ای است که من 3 سال است که بازی می کنم. بعد از دوسال فلوره بازی کردن. توی این رشته همه جای بدن حریف هدف است و هر جای می شه ضربه زد با قدرت 750 گرم نیرو. این رشته لباس از جنس فلزی نداره شمشیرش سنگین تره و گارد شمشیرش بزرگتره . این رشته به خاطر دقت عمل لازم در لحظه های خاص به شطرنج بدن معروف است. همه ی لحظه ها در طول هر 3 دقیقه بازی لازم است همه حواس آدم به حرکت های حریف باشه و در عین حال برنامه ریزی واسه به حمله دقیق و مطمئن که حتماً چراغ رنگی شما روشن بشه و حریف فرصت جبران نداشته باشه. چون اگر همزمان ضربه بزنید هر دو امتیاز می گیرد. توی اپه این شما هستید که برای 3 تا 3 دقیقه بازی تون برنامه ریزی می کنید. که مثلاً اولی رو کم ضربه تموم کنید و حریف رو خسته کنین دومین 3 دقیقه رو جلو بیفتید و توی سه دقیقه سوم منتظر بمونین حریف حمله کنه. همه این برنامه ریزی ها بستگی به بازی شما داره که چه حرکتی رو خوب تر انجام میدید قدتون نسبت به حریف کوتاه تره یا بلندتر سرعتی تر هستید یا نه حریف چپ دست ه یا راست دست. خلاصه قبل از رو پیست رفتن و در تمام مدتی که رو پیست هستین باید واسه هر حرکتی یه عالم فکر تو سرتون باشه.

من عاشق این رشته ام به خاطر تمرکزی که در همه لحظه های بازی توی بازی لازمه. انگار مثلاً یه مدتی سکوت کنی و یوهو یه چیزی تو پیست بگی که دیگه حریف هیچی نتونه بگه. این دقیقاً حس من است تو بازی. آروم لبه ی پیست رقص پا بری و ریتم خوردن سیم ات روی پیست آهنگ بازی رو دست بگیره و در حالی که به همه جای پیست مسلطی یوهو حمله کنی یا فلش... من از سکوتش خیلی خوشم می آد.

epee fencers

توی رشته سابر هم هدف همه نیم تنه بالای حریف است با 500 گرم نیرو با این تفاوت که ضربه به صورت شلاقی با تیغه شمشیر زده میشه نه با نوک اون. سابر خیلی سرعتی است و به قول بعضی ها شبیه تره به شمشیربازی سامورایی!! من چند بار واسه تفریح سابر بازی کردم و واسه من پر از حرکت انرژی و سرعت بوده.

saber fencers

من آرامش و سنجیده و گزیده حرکت کردن توی اپه رو ترجیح میدم. ولی از تماشا کردن بازی فلوره و اپه یه اندازه لذت می برم. بعدش سابر! به نظر من سابر بازی کردنش از دیدنش هیجان انگیز تره

همه اینها رو گفتم ولی واقعاً باید شمشیربازی رو 3 ، 4 بار روی پیست امتحان کنید تا لذت بازی رو بفهمید. شمشیربازی ورزشی است که چون تعداد طرفدارانش کم است آدم زود می تونه موفق بشه و گل کنه. مثلاً بعد از یه سال شمشیربازی مداوم تو ایران آدم راحت می تونه در سطح کشوری بازی کنه و تجربه های خوبی بدست بیاره و به راحتی به رفتن تو تیم ملی امیدوار باشه. این فرصتی نیست که تو هر سنی واسه هر رشته ورزشی ای ممکن باشه.