۱۳۸٧/۸/٢۳
نتایج مسابقه لاهه

روز یکشنبه که رفتیم برای مسابقه لاهه روز خوبی بود. اولش خیلی عجیب غریب شروع شد. چون قرار بود با ماشین بچه ها بریم لاهه ولی چون شمشیرهامون و ۴ نفر تو ماشین جا نمی شد تصمیم گرفتیم همه باهم با قطار بریم. به جز یک نفر همه به موقع اومدند و در حالیکه رفتند بیرون تا اون نفری که دیر کرده بود برسه شمشیرها تو قطار و من و پوآن تو قطار رفتیم لاهه. من همه اش فکر می کردم که چون یکشنبه است و قطارها خیلی کم هستند و مسابقات هم تیمی ه رفتن من عملاً بی اهمیت خواهد بود!‌ و راهمون نمی دهند تو مسابقه. ولی خوب نفهمیدم چه جوری شد که راهمون دادند! و خلاصه تیم ما به موقع شروع کرد.

خیلی همه چیز خوب بود. از اینکه تونسته بودم هماهنگ و یکدست با هم تیمی هام بازی کنم خیلی خوشحال بودم. ٣ تا بازی اول رو اگه می بردیم می رفتیم واسه مقام اول دوم سومی که خوب خیلی خوب بود!‌ و با دست پر بر میگشتیم ولی یوهو مربی تیمی که از آلمیره اومده بود گفت اشتباه شده و خلاصه یه جورایی ما رو مجبور کردند یه مسابقه دیگه بدیم که حریف سختی بود و گفتند صداتون در نیاد!‌

آخرش موقعی که جایزه ها رو می دادند چون ما شاکی نشده بودیم سر این تقلبشون،‌ جایزه  اخلاق و بازی جوانمردانه رو دادند به تیم ما. من خیلی عصبانی بودم که مربی اونها کارهاشو این جوری هر دفعه پیش می بره.

چیزی که جالبهاینه که من تو هر سه کشوری که شمشیربازی کردم دیدم که همیشه همچین آدم هایی هستند. کسایی که واسه پول ورزش می کنند و واسه پول حاضرند دورغ بگویند جایی که اصلاً‌ ارزشش رو نداره. از اینکه خودم فقط واسه تفریح ورزش میکنم خیلی خوشحالم و دلم نمی خواد هیچ موقع ذهنم درگیر این مسائل باشه.

الهه

٢٣ آبان ١٣٨٧