۱۳٩٠/۳/٦
روز شاد تولد یا روز مبارک تولد

یه روز می تونه معمولی باشه می تونه هم واسه آدم خاص باشه. خاص خوب یا خاص تلخ یا خاص خاطره انگیز، یا تعیین کننده... روز تولد آدم یه روز خاص ه معمولاً خوب ه. من خیلی به اهمیت اینکه آدم تولدش باید خوشحال باشه یا خوش بگذره باور ندارم. ولی همیشه دوست دارم تولد هرکی یادم هست رو تبریک بگم چون یه بهانه است واسه اینکه یه روز واسه خودِخود آدم باشه.

یه عمر پیام روز تولد "تولدت مبارک" من رو به یاد مسئولیت هام می انداخت. که آیا واقعاً تولدم اتفاق مبارکی ه؟ من خیلی (خصوصاً تو دوره ی راهنمایی) به این پیام فکر می کردم. تولدم چرا باید مبارک باشه؟ و تلاش می کردم که به این پیام در حد خودم معنی بدم...

 

این سالها که شاید همون قدر که تولدت مبارک می شنوم روز تولدم، happy birthday می شنوم، به این فکر می کنم که چطور روز تولدِ شادی می تونم داشته باشم. امروز یه روز تولد خیلی معمولی ه. سر کار آمدم، کلاس داشتم، باید عصری برم اوترخت واسه مسابقات قهرمان دانشجویی، و وقت هیچ گونه فکر کردن به تولدم رو به طور خاص ندارم. ولی واقعاً بخاطر همه ی عزیزان دور و نزدیکم دوباره یک روز شاد دارم. که تو دلم شادم. و واقعاً هستم. حتی با چیزهای کوچیک. بهانه ی کافی هست برای داشتن یک روز شاد. حتی اگه این بهانه post it های چسبیده به دیوار کنار میز کارم باشه. یا دو تا شکلات، یا یک نامه یا تک تک کادو هایی که تویش پر از احساس ه پر از پیام که "من اهمیت می دم که تو رو با چیزی که دوست داری و واقعاً دوست داری خوشحال کنم."

عزیزانم، از همه تون واسه اینکه خوشحالم می کنید ممنونم. و از اینکه کنارخودم (دور یا نزدیک فیزیکی) دارمتون خوشحال و راضی ام.

الهه

ششم خردادماه هزار و سیصد و نود

پ.ن: هنوز زمان می بره این عدد بزرگ سنم رو هضم کنم. ولی تلاش می کنم به اش مثبت نگاه کنم.