۱۳۸٢/۸/۱
باران

يک چند بار از الهام اين جا مطلب گذاشته بودم....اتفاقاْ بدتونم نيومده بود....بازم اين دفعه مرامی خارج از نوبت....بخونين ببينين چه طوريه...ممنون

الهه


 

 

 

اولين باران امسال را که ديدم ، به يادت افتادم، دوباره تصوير نگاهت برايم جان گرفت...انگار بار ديگر غبار از خاطراتم دور شد.... دلم هوايت را کرد، هوای حرف هايت ، هوای فکرهايت...دلم هوای روزهايي را کرد که انگار سال ها از آن دور شده ام.. و خاطراتي که چه بی رنگ شده اند....باران خاطراتم را ورق زد...چشم های بارانی ام را دوختم به آسمان که چه آسوده ميباريد و چشم های من که چه بي تاب نگاهت هستند....نم نم باران تنم را تر کرده بود و من هنوز به حال بازنگشته بودم....ناگهان آسمان برقی زد....از جا برخاستم و نور را دنبال کردم که نگاه را به نا کجا می برد.....بی اختيار دستم به سويش بالا آمد...از خدايمان خواستم که هيچ وقت راهمان را جدا نکند ، چه در کنار هم و چه اينچنين دور از هم.......

آسمان آرام گرفت و ابر ها ديگر نباريدند....و خودم لبخند آسمان را ديدم....

                                                                                                                  الـهــــــام

                                                                                                 1382/7/ 30  14:08