۱۳۸۳/۱/٩
...

 

 

 

پريروز بود فکر مي کنم...آره..يکي از دوست هام آمده بود پيشم برام يه نوار "مبنيوس" درست کرده بود که روش شعر نوشته بود اين دو سه روزه اين قدرهي خوندمش که صداي اين روزهام شده صداي اين شعره! شمام يه بار از روش بخونين:

 

 

دل داده ام بر باد؛ بر هــــرچه بادا باد

مجنون تراز ليـلي، شيـرين تر ازفرهاد

اي عشق از آتش اصل و نســـب داري

از تيـــــره دودي، از دودمــــــــان باد

آب از تو توفان شد، خاک از تو خاکستر

از بوي تو آتـش،در جـــــــان باد افتاد

هر قصربي شيرين، چون بيستون ويران

هرکوي بي فرهاد، کاهـــــي بدست باد

هفتاد پشت مــــــا از نسل غــــم بودند

ارث پـــــدر ما را، انــــــــدوه مادر زاد

از خــــاک مــا در باد بــوي تو مي آيد

تنها تــــــــو مي ماني؛ ما مي رويم از ياد


 

اين نوار موبنيوس يه چيريه که آدم را ياد کلاس رياضی ۲دکتر شهشهانی می اندازد...پس چيزه خوبيه!

و بگم اين شعر هم ماله آقای قيصرامين پور ه!

الهه