اهمیت

چند تا مورد این چند روز پیش اومده که دوست داشتم اینجا بنویسمشون. از آخر شروع می کنم شاید به اول رسیدم.

هفته ی گذشته مامانم رو بخاطر ورم پاش بردم دکتر. ورم پای مامانم چیزی ه که دقیقاً 6 سال پیش وقتی برای فارغ التحصیلی فوقم مامانم اینها اومدن نروژ ایجاد شد و همین طور موندگار شد. رفتیم دکتر و پیشنهاد داد بریم پودیاتری. امروز وقتمون تو پودیاتری (پودوتراپی) بود صبح رفتیم و متخصص پا دقیقاً 55 دقیقه سرفرصت با دقت با مامانم صحبت کرد، از شکایت هاش از اینکه چه مشکلاتی داره؛ دیابتش چطوری تحت کنترل ه، ... پای مامانم رو به دقت معاینه کرد دو تا تست از مامانم گرفت برای چک کردن اینکه هر نقطه از کف پا چقدر حس داره، و تست تشخیص نوسان با دیاپازون که بتونه بفهمه حفظ تعادل برای مامانم چطوری ه. از مامانم خواست چندین بار آروم و تند راه بره... بعد از همه این حرف ها پایش رو اسکن کرد و گفت چه کمکی می تونه بکنه و چه کاری کار اون نیست....

تو همه ی این مدت من به این فکر می کردم که یه جامعه برای اینکه اینی که هست باشه، چقدر باید زیرساخت داشته باشه. مدارکی که از این متخصص پا به دیوار آویزون بود از دانشگاهی از شهرمون بود که شبیه دانشگاه علمی کاربردی خودمون ه.  و من فکر می کردم چقدر جایگاه یه فارغ التحصیل اینجا با یه نفر مشابهی تو ایران متفاوت ه. 

اگه من تو این کشورها (هلند، نروژ، ...) اینهمه آدم پیر، ناتوان، کم توان، و بچه تو خیابون آدم می بینه، این علتش تنها این نیست که اینها خیلی پیر و ناتوان و بچه دارن، واسه اینه که همه آدم ها بسته به شرایطشون حق و امکانات مناسبی برای حضور در جامعه براشون هست. 

خیلی دردم آمد وقتی گفت کسی که دیابت داره اینجا حداقل سالی یکبار می ره پیش متخصص پا تا این تست ها ازش گرفته بشه ، به پای بابام فکر می کردم که مدت کمی نیست هی می گه حسی نداره و هیچ کسی کاری نکرده جز اینکه بگن برای دیابت ه. 

پرسیدم باید چه کار کنم و آدرس گرفتم... من ممکن ه حداکثر بتونم برای مامانم و بابام کاری بکنم ولی تکلیف اون همه آدم تو ایران چی میشه... کی ما قرار این زیرساخت ها رو داشته باشیم؟ کی این چیزها که اینجا این قدر نرمال و حداقل محسوب میشه قرار تو همه شهر های ایران اینقدر در دسترس باشه... آیا من همچین روزی رو می بینم ؟

دغدغه ام فقط ایران نیست... هر جایی فرقی نداره... کی می خواد خیلی فرقی نکنه که کجا هستیم... همه چی باشه؟!

بقیه ی چیزها باشه برای بعد...

تو شب های عزیز التماس دعا.

الهه

پر اندیشه، و هنوز امیدوار

/ 3 نظر / 18 بازدید
افزایش رایگان بازدید سایت و وبلاگ همراه با جوایز ماهانه

سلام بازديد کننده وبلاگتون کمه؟ ميخواييد روزانه چند صد بازديد کننده واقعي از سايت شما بازديد کنند؟ ميخواهيد روزانه چند صد نفر از گوگل بيان سايت شما ؟ راه حل شما فقط ثبت نام و فــعــالــيــت در اين سايت مي باشد http://2max.ir/?ref=151 راستي آخر هر ماه به کاربرهاي فعال که بيشترين امتياز و بيشترين زيرمجموعه فعال رو جذب کنن جايزه ميديم. اطلاعات بيشتر در http://2max.ir/gifts.php امکان درج تبليغات بنري، هديه روزانه و ........ منتظر شما هستيم باتشکر گروه توماکس دات اي ار

فرناز

راست میگی الهه جون. واقعا کی؟؟! ایشالا پای مامان بهتر بشه [لبخند]

فریدا

سلام الهه خانم عزیز قبلا هم برای شما پیام داده بودم امروز که متن را خوندم به مامان خودم فکر کردم که دیابت داره و چشمش درگیر شده و هر دفعه برای تزریق میره ودکترها میگن خوب بشو نیست می خواستم لطف کنی اگر امکان داره ادرس سایت یا این کلینیکی که مامانتون را بردید بزارید تا با متخصص چشم صحیت کنم و ازش مشورت بگیرم امیدوارم که پدرو مادر شما هم خوب بشند و این بیماری بد ازشون دور بشه مرسی برای پست های خوبتان.